پیام آوران الهی-جلسه دو

واکنش ما در مقابل این خبر(نبوت) چیست؟

همانطوری که در جلسه قبل مطرح شد راه رشد و سعادت آدمی راهی است که از طرف خدا و به وسیله پیامبران الهی مشخص شده است؛ زیرا اوست که از تمامی جنبه های وجودی و درونی آدمی آگاهی دارد و خیر و صلاح او را تشخیص می‌دهد. در ادامه قرار بر این شد که بحث نبوت را با این پس زمینه و دیدگاه که «آیا این موضوع برای من فایده ای دارد یا خیر» بررسی کنیم.
اولین بحثی که می‌بایست در موضوع نبوت به آن توجه داشت این است که این موضوع یک موضوع سابقه دار در تاریخ و در میان مردمان بوده است. به عبارت دیگر این موضوع که در طول تاریخ عده ای بوده‌اند که ادعا می‌کردند از طرف خدا آمده‌اند و برای مردم حامل پیامی هستند موضوعی آشنا و شنیده شده برای همه است. 
واکنش ما در مقابل این خبر (نبوت) چیست؟ زیرا که می‌خواهیم این بحث را از این رو که پیامبر برای هدایت «من» آمده است بررسی کنیم. کسانی که یک خبر را می‌شنوند در مقابل آن خبر به سه دسته تقسیم می‌شوند. عده ای که آن خبر را می‌پذیرند؛ عده ای که آن خبر را رد می‌کنند؛ و عده ای که به تحقیق و بررسی آن خبر می‌پردازند. 
کسی که در مقابل یک خبر به تکذیب آن روی می‌آورد می‌بایست برای عمل خود دلیل و علتی داشته باشد. کسی که نسبت به خبر در حال تحقیق و بررسی است کار عاقلانه ای را انجام می‌دهد و اگر بعد از اتمام تحقیق خبر را نپذیرد در واقع آن را رد کرده است و به گروه تکذیب کنندگان پیوسته است. 
پس بنابراین همه موظف هستند در برابر خبر رسالت یک پیامبر، تحقیق کنند.
قدم بعدی بعد از دانستن لزوم تحقیق آن است که بدانیم چگونه به این موضوع پی ببریم که پیامبر به راستی از جانب خدا آمده است؟ کسی که از جانب خدا آمده باشد می‌بایست با خود «نشان خدایی» داشته باشد؛ و نه صرفاً کارهای خارق العاده و عجیب انجام دهد. اگر چنین معیاری را حذف کنیم خواهیم دید که هر کسی می‌تواند ادعای پیامبری کند و هیچ یک از مدعیان نیز رجحان و برتری نسبت به سایر مدعیان ندارد. ما باید از مدعی نبوت، نشان الهی‌اش را بخواهیم تا ببینیم آیا واقعاً آن نشان حکایت از الهی بودن آن رسول می‌کند یا خیر.
دوشنبه, 05 مرداد 1394 ساعت 17:52