پیام آوران الهی-جلسه چهار

  ویژگی الهی بودن یک آیه را چگونه می‌توان تشخیص داد.؟

بحث در جلسه قبل به اینجا رسید که چگونه می توان به الهی بودن نشانه های یک مدعی پیامبری، پی برد؟ 

اولین نکته که می‌بایست پیرامون این مطلب به آن اشاره کرد این است که اگر کسی بخواهد الهی بودن یک آیه را رد کند و آن را نفی کند می‌بایست چیزی شبیه به آن آیه را  از طرف خود ارائه کند تا با این دلیل بتواند آن نشانه را رد کند. همانطور که قرآن نیز به این نکته اشاره کرده است و هنوز هم بعد از گذشت 1400 سال کسی نتوانسته است مانند قرآن را ارائه کند. 
حال در ادامه به بررسی این موضوع می‌پردازیم که ویژگی الهی بودن یک آیه را چگونه می‌توان تشخیص داد. 
باید گفت که آیه یا نشانه به چیزی گفته می‌شود که آدمی به محض برخورد با آن بلافاصله و بدون هیچ توضیح و تفصیلی به یاد صاحب آیه می‌افتد. و در واقع این یادآوری به گونه ای است که آدمی در هنگام مواجه با آیه توجهش به سمت خود آیه معطوف نمی‌شود و به او نمی‌نگرد. همانطور که در داستان حضرت موسی(علیه السلام) ساحران بعد از دیدن اژدها به خدا ایمان آوردند و این به این دلیل نبود که عظمت و ابهت اژدها آن‌ها را بدین کار واداشته باشد بلکه با دیدن آن بلافاصله خدا را درک کرده بودند.
بنابراین به این نتیجه می‌رسیم که ویژگی یک آیه الهی را تنها خدا می‌داند زیرا اوست که می‌داند چه چیزی را در چه زمانی و در چه مکانی و برای کدام بندگانش به عنوان آیه قرار دهد تا چنین تأثیری را(به یاد آوردن خدا) در آن‌ها بگذارد. 
از این نقطه به بعد بنده است که می‌بایست اختیار کند و تصمیم بگیرد؛ یعنی بعد از اینکه با آیه برخورد کرد و آیه در او اثر گذاشت یا ایمان می‌آورد و یا با این دریافت درونی خود مقابله می‌کند و آن را می‌پوشاند که در واقع کافر به آن حقیقت شده است. 
در کل به این نتیجه رسیدیم که برخورد با آیه دو کران دارد. کران بالای آن جاییست که فرد به معجزه بودن آیه پی می‌برد و آن را در می‌یابد. بعد از این کران مواقعی است که آدمی به هر دلیلی (عدم حضور فیزیکی، نقص خبر شنیده شده در مورد آیه و ...) به معجزه بودن آیه پی نبرده است. ولی این پایین رفتن تا جایی ادامه دارد که به کران پایین می‌رسیم و آن نقطه ای است که می‌بایست برای الهی نبودن آیه چیزی شبیه به آن را ارائه کرده و به مقابله با آن بپردازد. آدمی تا به ایمان نسبت به آیه نرسد در بین این دو کران معلق است.

این نکته که آدمی قادر به ارائه چیزی شبیه به آیه الهی نیست در سایر جنبه های خلقت خدا نیز صدق می‌کند. به عنوان مثال هیچ انسانی قادر نیست به دست خود و با کمک مصنوعات بشری یک برگ را به وجود آورد. و این در صورتی است که همین برگ بسیار ساده جلوه می‌کند. همانطور که قرآن به عنوان آیه و کلام خداوند در نگاه اول ساده به نظر می‌آید. در حالی که اگر همان برگ را در زیر میکروسکوپ بنگریم و یا در مورد آیات قرآن تفکر کنیم در می‌یابیم که بسیار پیچیده هستند.

دوشنبه, 05 مرداد 1394 ساعت 17:52